Leszek Kolasa
Autor jest konsultantem
ds.dofinansowania EU w fimie TPA Horwat


O czym powinni pamiętać inwestorzy myślący o wsparciu unijnym dla planowanych inwestycji hotelowych.


Najodpowiedniejszym źródłem finansowania projektów hotelarskich, na które inwestorzy powinni zwrócić uwagę w pierwszej kolejności, są programy regionalne. Każde z województw ma taki program i w każdym z nich zapisane zostały budżety na działania związane ze wsparciem turystyki i hotelarstwa. Ponieważ jednak zarządzanie tymi środkami leży w gestii samorządów województw, wielkości przeznaczone na rozwój danego sektora mogą różnić się zasadniczo.


Różnice pojawiają się zarówno w odniesieniu do kwot przeznaczanych sektorowo, jak i nacisku, jaki kładzie się na poszczególne aspekty danego sektora (hotelarstwo czy turystykę) czy też typ beneficjentów (sektor prywatny, publiczny). Przykładem niech będą dwa sąsiadujące województwa: łódzkie i śląskie. W pierwszym w ub.r. prowadzono nabór wniosków o dofinansowanie dla projektów na rozwój infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej, gdzie swoje projekty mogli składać również inwestorzy hotelowi.


Kwota maksymalnego dofinansowania mogła wynieść 10 mln zł. Z kolei na Śląsku podobnego typu inwestycje w rozwój infrastruktury zaplecza turystycznego mogły być wspierane finansowo tylko do poziomu 200 tys. euro czyli w praktyce, co najwyżej na modernizację obiektów, zakupy nowego sprzętu, systemów zarządzania, reorganizację prowadzonej już działalności itp. Kryteria oceny Jeśli inwestor zdecyduje się sięgnąć po środki unijne na inwestycje hotelowe, musi liczyć się z tym, że jego projekt inwestycyjny i dotychczasowa działalność będą podlegały skrupulatnej ocenie przez instytucje, które takiego wsparcia udzielają.


Zarówno projekt, jak i sam beneficjent, powinni wykazać zdolność do realizacji inwestycji. W pierwszej kolejności oceniony będzie sam projekt, zarówno pod względem ogólnej zgodności z celami rozwoju województwa i stopnia przygotowania, jak również z uwagi na zgodność z lokalnymi planami rozwoju przestrzennego, czyli zgodności z wymogami prawnymi i administracyjnymi. A województwa dosyć dowolnie definiują spełnienie tego ostatniego kryterium. Na przykład w woj. łódzkim można było składać projekty inwestycyjne nieposiadające jeszcze pozwolenia na budowę. Sam wniosek można było uzupełnić przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu.


Natomiast w podobnych działaniach w Wielkopolsce pozwoleniae na budowę było niezbędne do uznania wniosku za kompletny. Jak widać, posiadanie pozwolenia na budowę nie zawsze decyduje o możliwości skutecznego wnioskowania, jednakże taki dokument na pewno zwiększa wiarygodność realizacyjną danego projektu bardziej, niż np. kopia dopiero złożonego wniosku o pozwolenie, warunki zabudowy czy wyciąg z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdolności inwestora Innym ważnym kryterium jest zdolność inwestora do finansowania inwestycji. Tu ocenie podlega historia finansowa inwestora, a w szczególności jego zdolność w zakresie nieobjętym wsparciem publicznym.


W tym celu inwestor przedstawia informacje na temat przepływów finansowych, bilansu, rachunku zysków i strat, jak i projekcji finansowych w kontekście planowanej realizacji projektu oraz po jej zakończeniu. Inwestor musi zadeklarować źródła finansowania danej inwestycji. Wiarygodnym źródłem są środki własne, np. lokata bankowa. Inne mocne dowody zdolności finansowej to np. silne źródła zewnętrzne: pożyczki, gwarancje, wkład akcjonariusza. Ważne, by właściwie przygotować dokumentację finansowania projektu – tak z wewnętrznych, jak i zewnętrznych źródeł, oraz aby montaż finansowy dla danej inwestycji bazował w sposób czytelny na zadeklarowanych źródłach.


Po podpisaniu umowy realizacji projektu, deklaracje te weryfikowane są przez przedstawienie takich dokumentów jak: umowa kredytu bankowego, leasingu, dokumenty stwierdzające podwyższenie kapitału zakładowego w formie aktu notarialnego, umowy o pożyczkę od udziałowca, zaświadczenie z banku stwierdzające możliwości kredytowe w rachunku bieżącym, posiadane lokaty. Ocena zdolności finansowania inwestycji obejmuje nie tylko poprawność obliczeń finansowych, poziom źródeł finansowania, ale również realność prognoz planowanych wydatków inwestycyjnych oraz planowanych przychodów, czyli również szacunków dotyczących przyszłej sprzedaży usług.•