Agencja CBRE przygotowała raport European Hotels Destination Index oparty na autorskim modelu, który ocenia 66 europejskich destynacji na podstawie wielu aspektów. Łącznie pokazują one odporność, płynność i potencjał inwestycyjny aktywów hotelowych na poszczególnych rynkach. Jednym z aspektów oceny był wskaźnik Hospitality Workforce Elasticity (HWE), pokazujący elastyczność zasobów ludzkich w branży hotelarskiej.
Wykres ilustruje elastyczność zasobów, łącząc poziom bezrobocia oraz udział pracowników w usługach zakwaterowania i gastronomii. Im większy punkt, tym większa elastyczność (w Warszawie jest on praktycznie niewidoczny). Wskaźnik ten mierzy potencjalny zakres rozwoju sektora hotelarskiego na lokalnym rynku pracy, korzystając z istniejącej siły roboczej, w tym osób bezrobotnych.
Najwyższy HWE występuje w takich miastach jak Ateny, Neapol, Malaga, Majorka, Teneryfa i Gran Canaria. Rynki te łączą znaczne zasoby w branży hotelarskiej z wyższym bezrobociem, dzięki czemu wykazują się też większym potencjałem absorpcji, chociaż wyniki zależą od dopasowania umiejętności i czynników kosztów pracy. W przypadku destynacji wypoczynkowych odzwierciedla to centralną rolę turystyki jako źródła miejsc pracy i elastyczności.
Miasta ze średnią elastycznością obejmują głównie destynacje typu gataway (duże aglomeracje z wieloma połączeniami globalnymi) jak Londyn, Paryż, Barcelona, Madryt, Lizbona i Wiedeń. Kluczowymi czynnikami determinującymi ich elastyczność są warunki operacyjne, dopasowanie umiejętności i konkurencyjne struktury kosztów.
Miasta takie jak Rzym, Amsterdam, Sztokholm, Berlin, Frankfurt, Lyon i Marsylia wykazują niższy wskaźnik HWE w porównaniu z miastami w średnim przedziale. Chociaż mogą mieć umiarkowane bezrobocie z ugruntowanym sektorem hotelarskim, ale jednocześnie nie dysponować wystarczającą elastyczności, aby wspierać silny wzrost, ponieważ podaż siły roboczej jest prawdopodobnie bardziej ograniczona niż w miastach w średnim przedziale, co zwiększa ryzyko presji kosztowej wraz ze wzrostem popytu.
Najniższy wskaźnik HWE występuje w miastach takich jak Oslo, Warszawa, Bukareszt i Praga, gdzie niskie bezrobocie i mniejszy odsetek pracowników w sektorze hotelarskim powodują ograniczenie absorpcji siły roboczej, tworząc strukturalnie trudniejsze warunki dla operatorów. Generalnie, analiza CBRE pokazuje, gdzie branża hotelarska może się rozwijać poprzez absorpcję siły roboczej, a gdzie problemy z personelem prawdopodobnie będą się utrzymywać.
Dodaj komentarz