Kary za cukier. Tysiące hoteli i restauracji może mieć problem   ANALIZY I RAPORTY

Nawet kilka tysięcy hoteli i restauracji może narazić się na wysokie kary obowiązujące od początku roku przez problem z ustaleniem, co podlega podatkowi cukrowemu - pisze "Rzeczpospolita".

W założeniu rządu opłata cukrowa ma zmienić przyzwyczajenia Polaków i sprawić, że będą spożywać mniej cukru.

Podatkiem objęte są wszystkie słodkie napoje, a jej wysokość oblicza się w oparciu o ilość cukru dodanego do produktu.

Dotyczy to także produktów rozcieńczanych, czy przyrządzanych na miejscu jak kompot, czy lemoniada.

opłatą cukrową objęte jest wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem cukrów, słodzików, kofeiny lub tauryny. Napojem jest zaś wyrób ujęty odpowiednich w klasach 10.32 i 10.89 i dziale 11 PKWiU, w którego składzie znajdują się te substancje z wyłączeniem występujących naturalnie.

Wszystko wskazuje na to, że branża hotelowa i gastronomiczna nie docenia wagi problemu - pisze "Rzeczpospolita".

– Kilka tysięcy punktów gastronomicznych powinno złożyć informację CUK-1 już za styczeń i luty 2021 r., a tego nie uczyniło. Za nieuiszczenie opłaty w terminie przewidziana jest zaś sankcja w postaci dodatkowej 50-proc. opłaty – mówi "Rzeczpospolitej" Aleksander Słysz, doradca podatkowy, kierownik Katedry Prawa Administracyjnego i Finansowego Uniwersytetu im. Jana Długosza w Częstochowie.

Podatek cukrowy obowiązuje 50 gr za każdy litr napoju z dodatkiem cukru lub substancji słodzącej. Za napoje z dodatkiem kofeiny lub tauryny opłata wynosi dodatkowe 10 gr.

Druga część podatku cukrowego to 5 gr za każdy gram cukru powyżej 5 g/100 ml - w przeliczeniu na litr napoju. Dochody z podatku cukrowego mają wynieść w 2021 r. ponad 3 mld zł. 96,5 proc. z tej kwoty ma trafić na konta Narodowego Funduszu Zdrowia.

Jak podaje dziennik, w związku z wątpliwościami zgłaszanymi przez przedsiębiorców rzecznik małych i średnich przedsiębiorców wystąpił do ministra zdrowia o ich wyjaśnienie. W wydanych w związku z tym objaśnieniach prawnych z 23 lutego 2021 r. resort stwierdził m.in., że:

- opłacie podlegają syropy, jeżeli zawierają dodatek substancji o właściwościach słodzących, kofeiny lub tauryny, z których przygotowywane są napoje z automatów. Napój sporządzony przez rozcieńczenie syropu wodą nie podlega ponownej opłacie. W takim przypadku obowiązanym do opłaty zasadniczo nie jest sprzedający te napoje, ale zaopatrujący w te produkty (syropy);

- jako syrop objęty opłatą rozumie się smakowy środek spożywczy przeznaczony do ewentualnego rozcieńczenia z wodą lub wykorzystywany jako dodatek do napojów czy deserów;

- produkty w postaci proszku (zupy, napoje) nie są objęte opłatą.


Komentarze

  • Spółka Polskie Wydawnictwa Specjalistyczne ProMedia Sp. z o.o., nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii zamieszczanych przez użytkowników portalu.
  • Spółka zastrzega sobie prawo do usuwania komentarzy naruszających prawo.

1 komentarz do “Kary za cukier. Tysiące hoteli i restauracji może mieć problem

  1. Przedmiotem opodatkowania opłatą od środków spożywczych – zwaną również opłatą cukrową – jest wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem cukrów, słodzików, kofeiny lub tauryny. Napojem jest wg ustawodawcy wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w wyszczególnionych w ustawie o zdrowiu publicznym klasach 10.32 i 10.89 i dziale 11 PKWiU, w którego składzie znajduje się cukier, słodzik, kofeina lub tauryna z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie. Takie ujęcie zakresu przedmiotowego opłaty powoduje, że kompot czy lemoniada (szczególnie sprzedawane na wynos), w zależności od okoliczności sprzedaży będą klasyfikowane do działu 11 PKWiU „Napoje” i objęte opłatą lub działu 56 PKWiU „Usługi związane z wyżywieniem” i nieobjęte opłatą. Wchodząc do punktu gastronomicznego i kupując kompot w słoiku czy lemoniadę w butelce, które uprzednio zostały w tym punkcie wytworzone (w inny sposób niż poprzez rozcieńczenie syropu) i czekały na nabywcę na półce lub w lodówce, mamy do czynienia ze sprzedażą detaliczną napoju dokonywaną przez producenta i nie ma wątpliwości, iż czyni to ze sprzedawcy podmiot zobowiązany do uiszczenia opłaty. Kwestia możliwości nałożenia sankcji z kodeksu karnego skarbowego jest problematyczna, przynajmniej według części doktryny, uważam jednak, że niezłożenie informacji CUK-1 stanowi czyn zabroniony w świetle art. 54 k.k.s, a więc może stanowić przestępstwo lub wykroczenie skarbowe (w zależności od kwoty podatku narażonego na uszczuplenie), podlegające odpowiednio karze grzywny określonej w stawkach dziennych (do 720 stawek) albo karze pozbawienia wolności (albo obu tym karom łącznie) lub karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *